హరి చందనంబు మేనునఁగర మొప్పెడు హస్తినులను గంకణరవముల్

హరి చందనంబు మేనునఁ గర మొప్పెడు హస్తములను గంకణరవముల్ ఉరమున రత్నము మెఱయఁగ పరఁగితివో నీవు బాలప్రాయము కృష్ణా! భగవంతుడు చిన్నతనంలోని అమాయకత్వం,తల్లితండ్రుల ప్రేమ ఆస్వాదించాలనుకున్నాడో,ఏమో?అందుకేనేమో కృష్ణావతారంలో తనివితీరా అనుభవించాడు.ఇక్కడ కవి కృష్ణుడి చిన్నతనపు ముద్దు ముచ్చటలు ప్రస్తావిస్తున్నాడు.బుజ్జి కృష్ఞుడు,బాల కృష్ణుడు ఒంటికి అంతా చందనం పూసుకొని వున్నాడట.తన బుల్లి,లేత చేతులకు కంకణాలు వేసుకుని వున్నాడట.మెడలోని దండకు రత్నం మెరిసి పోతుందట.కంకణాలు చెవులకు వినసొంపైన శబ్దాలు చేసేలా బంగారు కిట్టయ్య అటూ ఇటూ పరుగులు తీస్తున్నాడట!సూర్యకిరణాలకు ఆ రత్నం మెరుస్తున్నదట!ఇదంతా చూడగలిగిన ఆ యశోద ఎంత అదృష్టవంతురాలో కదా!